Over Lennart

Hallo!

Leuk dat je even langskomt. Dan heb je zeker ook even tijd om wat over mij te lezen ;-)

Op 6 Oktober 1978 kwam ik ter wereld op de Appeldijk in Heukelum. Daarna ben ik al snel naar Goedereede (Zuid-Holland) verhuisd, waar ik de eerste 5 jaren van mijn leven heb doorgebracht. Vervolgens zijn we - als familie - voor 5 jaar naar Zwitserland verhuist. We kwamen in '89 weer terug naar Nederland; om precies te zijn Barneveld. Van Januari 2003 tot April 2005 heb ik in de stad Utrecht gewoond. Ik leefde daar in een (een? het!) studentenhuis.

Op de middelbare school heb ik de Havo doorlopen. Eerst wilde ik verder in de elektrotechniek (wat heet, in vaders voetsporen...) maar dat is later toch fotografie geworden. Voor een aantal jaren heb ik in een fotozaak gewerkt naast mijn studie aan de Fotovakschool. Door mijn roeping ben ik theologie gaan studeren. Eerst heb ik mijn P gehaald aan de CHE als GPW-er. Vervolgens heb ik mij 2 jaren beziggehouden met het leren van de dode talen. Tenslotte ben ik begonnen aan een doctoraalstudie theologie aan de Universiteit van Utrecht . Ik ben als één van de laatste doctoraalstudenten begonnen en inmiddels overgestapt op de BaMa. Wordt ik toch nog een Master :-)

Een aantal jaren geleden ben ik Willeke op de kerstconferentie tegengekomen. Zondag 's avonds ging ik naar de Sing-inn. Zomaar en ineens stond zij daar. Voor het eerst wist ik niets te zeggen ... Zowaar bleek ze me ook nog te kennen: "jij bent toch Lennart?". Enigszins gevleid ben ik met haar in gesprek gegaan wat uiteindelijk een aantal uren duurde. Sinds 1 Maart 2003 zijn we verloofd. Ik had haar nog niet ten huwelijk gevraagd (goede dingen kosten tijd), maar heb daarvoor gewacht speciaal tot haar verjaardag.

Op die dag had ik een Mini Cooper gehuurd. Dat was bij vertrek al de eerste verrassing. Bij kijkduin hebben we heerlijk gegeten in een grieks restaurant. Daarna wilden we naar de film, maar omdat we nog even tijd hadden zijn wij het strand opgegaan. Ze vroeg zich al af waarom ik de hele tijd mijn rugtas meesjouwde ... Bij de pier van Scheveningen gingen we linksaf. Op een stil plekje, langs de kustlijn toverde ik (onder de paraplu, het regende) een windlicht, warme chocolademelk en verrassingseieren (die met die kadootjes erin, maar ik mag geen reclame maken) tevoorschijn. Wat ze niet wist, was dat ik het verrassingsei had voorbehandeld met inplaats het puzzeltje (Wil krijgt altijd de puzzeltjes om de één of andere reden) slechts de kartonnetjes "WJMMT?".

Inmiddels zijn we getrouwd en wonen we in Woerden. Via onze weblog sturen we af en toe nog wat signalen de wereld in. Alhoewel het niet zo is dat we eenzaam zijn want er komt genoeg bezoek langs! Wanneer kom jij ..?